Τα πρωτεία στη διαφθορά στο στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα κατέχουν για μια ακόμη χρονιά οι δήμοι (33% επί του συνόλου των εξεταζομένων υποθέσεων), οι πολεοδομίες .......
Τα πρωτεία στη διαφθορά στο στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα κατέχουν για μια ακόμη χρονιά οι δήμοι (33% επί του συνόλου των εξεταζομένων υποθέσεων), οι πολεοδομίες, ο τομέας της υγείας, οι εφορίες και τα ασφαλιστικά ταμεία, σύμφωνα με την έκθεση του επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης για το 2011 Λέανδρου Ρακιντζή, ο οποίος εξέτασε 1.403 υποθέσεις και παρέπεμψε στον εισαγγελέα 393.
Αναφερόμενος στην έκθεσή του, ο Λ. Ρακιντζής επέμεινε ιδιαίτερα στην αλλαγή του πειθαρχικού δικαίου, που του αφαιρεί τη δυνατότητα να ασκεί ενστάσεις κατά αποφάσεων πειθαρχικών συμβουλίων, καθώς όπως τόνισε, με αυτό τον τρόπο αυξάνεται η ατιμωρησία.
Σύμφωνα με την έκθεση, το 2011 κοινοποιήθηκαν στο Γραφείο του ΓΕΔΔ, 1.900 πειθαρχικές αποφάσεις μονομελών και συλλογικών πειθαρχικών οργάνων που εκδίκασαν πειθαρχικές υποθέσεις σε πρώτο βαθμό.
Από τις αποφάσεις αυτές οι 1.245 αφορούσαν το στενό δημόσιο τομέα, δηλαδή δημόσιες υπηρεσίες, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, ΟΤΑ α' και β' βαθμού και οι 655 τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, δηλαδή, νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου (δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμοί).
Η οικονομική διαχείριση αποτέλεσε το βασικό περιεχόμενο των περισσότερων υποθέσεων (44,7% του συνόλου) με τα πολεοδομικά και περιβαλλοντικά ζητήματα να ακολουθούν (12,5% συνολικά).
Πρώτη γεωγραγική περιφέρεια στη διαφθορά και για το 2011 η Αττική βρίσκεται τόσο σε ό,τι αφορά στους δήμους όσο και σε ό,τι αφορά στις λοιπές υπηρεσίες, στις οποίες βέβαια περιλαμβάνονται και τα υπουργεία και οι υπόλοιπες κεντρικές κρατικές δομές.
Mεταξύ άλλων, εξετάστηκαν 608 υποθέσεις διαφθορά στις Εφορίες, 162 για κρούσματα στον τομέα τηςυγείας, 122 υποθέσεις σε πολεοδομίες και 83 υποθέσεις σε ασφαλιστικά ταμεία.
Ο επιθεωρητής άσκησε συνολικά 13 προσφυγές κατά τελεσίδικων πειθαρχικών αποφάσεων και 186 ενστάσεις (ποσοστό 9,8%) κατά αποφάσεων συλλογικών ή μονομελών πειθαρχικών οργάνων, οι οποίες αφορούσαν στο στενό δημόσιο τομέα, καθώς:
- είχαν επιβληθεί υπερβολικά επιεικείς ποινές σε σχέση με τη βαρύτητα των πειθαρχιών παραπτωμάτων,
- υπήρξε μη ορθή εκτίμηση αποδεικτικών στοιχείων, με τα οποία διαπιστώθηκε η τέλεση των παραπτωμάτων,
- διαπιστώθηκε ανεπαρκής αιτιολόγηση, μη νόμιμη αιτιολόγηση ή παντελής απουσία αιτιολόγησης των πειθαρχικών αποφάσεων,
- διαπιστώθηκε εσφαλμένη ερμηνεία του νόμου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου