Η παράδοση της εθνικής κυριαρχίας.... του Αλέξη Μητρόπουλου

Με το πρώτο Μνημόνιο-Δανειακή Σύμβαση (ν. 3845/2012, ΦΕΚ Α 65/6-5-2010), η χώρα παραιτήθηκε από κάθε ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας, με την επιφύλαξη των αντίθετων ορισμών αναγκαστικού νόμου.

Από τότε είχαμε προειδοποιήσει ότι η ρήτρα αυτή, σε συνδυασμό με το Αγγλικό Δίκαιο και με την απεμπόληση της αρμοδιότητας των Ελληνικών Δικαστηρίων, δεν αφορούσε μόνο την ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου (jure gestionis), αλλά και τη Δημόσια (jure imperii).

Με το δεύτερο Μνημόνιο (ν. 4046/2012, ΦΕΚ Α 28/14-2-2012) η διατύπωση της ρήτρας έμεινε η ίδια, αλλά προστέθηκε στα δικαιούχα-υπέγγυα μέρη και η Τράπεζα της Ελλάδος. Οι δύο φορείς ανέλαβαν τις δεσμεύσεις με υπογραφές των εκπροσώπων τους.

Με το τρίτο Μνημόνιο (ν. 4093/2012, ΦΕΚ Α 222/12-11-2012) όμως, η δέσμευση που ανέλαβε το μνημονιακό μπλοκ, είναι ολοκληρωτική. Η εθνική κυριαρχία -ανοιχτά πλέον- είναι δεσμευμένη, υποθηκευμένη, παραχωρημένη στους δανειστές.

Κατά τη διατύπωση της ΠΝΠ (ΦΕΚ Α 240/12-12-2012), που έγινε νόμος του Κράτους με την ψήφο της κυβερνητικής πλειοψηφίας και με πρώτο υπογράφοντα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, «Ούτε το Δικαιούχο Κράτος Μέλος ούτε η Τράπεζα της Ελλάδος ούτε κανένα από τα αντίστοιχα περιουσιακά τους στοιχεία εξαιρούνται, λόγω εθνικής κυριαρχίας ή για άλλο λόγο, της δικαιοδοσίας, κατάσχεσης -συντηρητικής ή αναγκαστικής- ή αναγκαστικής εκτέλεσης σε σχέση με οποιοδήποτε ένδικο βοήθημα ή διαδικασία σχετικά με την Σύμβαση Τροποποίησης» (παρ. 11 σελ. 5830).

Η λέξη «κανένα», σε συνδυασμό με το Αγγλικό Δίκαιο και την αποκλειστική αρμοδιότητα των Δικαστηρίων του Λουξεμβούργου, δημιουργούν ένα διεθνές περιβάλλον πλήρους αλλοτρίωσης του εθνικού μας πλούτου. Μάλιστα δε, στα υποδείγματα νομικής γνωμοδότησης που ψηφίστηκαν και έγιναν νόμος του κράτους, η μνημονιακή κυβέρνηση, μεταξύ των άλλων προσβλητικών για τον Λαό και το Έθνος όρων,διακηρύσσει και τα εξής: «… Η εφαρμογή της σύμβασης τροποποίησης δεν είναι αντίθετη με τους κανόνες δημόσιας τάξης του Ελληνικού Δικαίου, με τη δημόσια τάξη στην Ελληνική Δημοκρατία, με τις διεθνείς συνθήκες ή τις γενικώς παραδεδεγμένες αρχές του Διεθνούς Δικαίου που δεσμεύουν το δικαιούχο κράτος μέλος»!!!

Αυτή η σύνθετη ρήτρα απεμπόλησης της εθνικής μας κυριαρχίας, προκειμένου να εξασφαλιστεί η δόση-μαμούθ του δανείου, δεν έχει προηγούμενο σε καμία χώρα του κόσμου. Και όμως! Ψηφίστηκε από ελληνικά κόμματα και μάλιστα το ένα εκ των οποίων προέρχεται από την παραδοσιακή Αριστερά!! 

Το τυπικό και οι διατυπώσεις αυτής της αλλοτρίωσης συναντώνται μόνον σε αποικιοκρατικά κείμενα παράδοσης λαών και σε πρωτόκολλα ανακήρυξης αποικιών του προπερασμένου αιώνα! Η παραίτηση αυτή δεν έχει προηγούμενο! Ολοκληρώνεται με τον πιο απαξιωτικό τρόπο για τον λαό μας, αλλά και για τις άλλες συντεταγμένες λειτουργίες, αφού οι δανειστές απαίτησαν και το μνημονιακό μπλοκ ψήφισε, να δοθούν εκ των προτέρων γνωμοδοτήσεις επικύρωσης από τα συντεταγμένα όργανα της δικαστικής εξουσίας όλων των μέχρι σήμερα Μνημονίων και νομιμοποίησης των καταπλεονεκτικών και προφανώς παράνομων ρητρών.

Το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, άλλωστε, μπορεί να είναι ο επίσημος Σύμβουλος τουΔημοσίου, αλλά μετέχει του δικαιοδοτικού ρόλου της Πολιτείας. Οι δανειστές,δηλαδή, ζήτησαν δικαστική-νομική κατοχύρωση του «εγκλήματος» κατά του λαού μας,με την εκ των προτέρων ομολογία της Πολιτείας ότι τίποτε από ό,τι περιέλαβαν στις παράνομες Συμβάσεις δεν προσκρούει στο Διεθνές και Εσωτερικό Δημόσιο Δίκαιο!!

Αυτό θα έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες για την επιβίωση της κοινοβουλευτικής λειτουργίας και της δημοκρατικής μας πατρίδας. Φράσσονται οι δρόμοι για να κυβερνηθεί στο μέλλον δημοκρατικά και αυτοδύναμα. Ο λαός μας βρίσκεται σε νομικό καθεστώς ετερονομίας ωσάν να πρόκειται για χώρα ολοκληρωτικά ηττημένη σε πόλεμο.

Έτσι, τα καθήκοντα που μπαίνουν για τους πολίτες  είναι πλέον άλλου επιπέδου… Σχετίζονται με τον κατεπείγοντα αγώνα για την ανάκτηση της αυτονομίας, για την κατοχύρωση της λαϊκής κυριαρχίας και της εθνικής ανεξαρτησίας. Χωρίς αυτές τις επανα-κατακτήσεις, δεν υπάρχει για τον ελληνικό λαό και το Έθνος βιώσιμο μέλλον.-